معرفی جناب آقای سعید سنائی (مدیریت دبستان نسل آینده)

سعید سنائی هستم؛ مدیر و بنیان‌گذار دبستان پسرانه «نسل آینده».
بیش از پانزده سال است در دنیای آموزش ابتدایی نفس می‌کشم؛ سال‌هایی که در سمت‌های گوناگون، کنار بچه‌ها زیستم و آموزش را نه از پشت میز، که از دل کلاس‌ها شناختم. اما در تمام این سال‌ها، سؤالی بود که رهایم نمی‌کرد: اگر خودم دوباره هفت‌ساله بودم، دلم می‌خواست هر صبح با شوق راهی مدرسه شوم؟
صادقانه بگویم، جوابم «نه» بود.
در بیشتر مدرسه‌هایی که دیده بودم، چشم بچه‌ها به زنگ تفریح بود، نه به درس؛ به زنگ آخر، نه به فردا. مدرسه برایشان جایی برای تحمل کردن بود، نه برای دوست داشتن. همان لحظه با خودم عهد کردم: روزی که مدرسه‌ای بسازم، باید داستانش فرق کند.
دو سال پیش، این عهد را به واقعیت رساندم و «نسل آینده» متولد شد. باور من ساده است: مدرسه، پیش از هر چیز، باید خانه دوم یک کودک باشد؛ جایی که در آن امنیت را حس کند، بازی کند، بپرسد، اشتباه کند، و با لبخند یاد بگیرد.
از همین باور بود که بازی‌وارسازی آموزش (Gamification) را نقطه شروع طراحی نسل آینده قرار دادم؛ چون کودک وقتی در بازی غرق می‌شود، بی‌آنکه بداند، عمیق‌ترین یادگیری‌ها در او جوانه می‌زند. اما به بازی بسنده نکردیم. پشت هر برنامه‌ای که در نسل آینده جاری است، یک نگاه علمی نشسته است: از تئوری انتخاب (Choice Theory) آموختیم که بچه‌ها را مسئول انتخاب‌ها و رفتارشان بار بیاوریم؛ از رویکرد شناختی (Cognitive Approach) وام گرفتیم تا به‌جای حفظ کردن، فکر کردن را تمرین کنند؛ با آموزش مهارت‌محور (Competency-Based Learning) کوشیدیم چیزهایی بیاموزند که در زندگی، نه فقط در امتحان، به کارشان بیاید؛ و با فلسفه برای کودک (P4C) جسارت پرسیدن و استدلال کردن را در آن‌ها زنده نگه داشتیم.
همین دغدغه‌ها بود که مرا به نوشتن هم کشاند؛ حاصلش کتاب «روانشناسی شناخت رفتارهای پنهان دانش‌آموزان برای معلمان» شد، تلاشی برای به اشتراک گذاشتن سال‌ها تجربه‌ام با معلمانی که هر روز در کنار بچه‌ها هستند و نیاز دارند رفتارهای پنهان و ناگفته دانش‌آموزان را بهتر بشناسند.
باور دارم مدرسه فقط جایی برای درس دادن نیست؛ جایی است که شخصیت، نگاه، و آینده یک کودک شکل می‌گیرد. و کودکی که از بودن در مدرسه لذت نبرد، هرگز چیزی را عمیق و ماندگار یاد نخواهد گرفت.